کاشت یک گیاه در یک قطعه زمین برای چندین سال متوالی به علفهای هرز خاصی که با شرایط رشد وکاشت محصول سازگاری دارند امکان رشد و نمو و فعالیت می دهد.

چنانکه مشکل علفهای هرز بهاره – مثل پیچک وحشی در جمین وجود داشته باشد ، می توان با زیر کشت بردن زمین در پائیز ، علفهای هرز را در بهار و تابستان مهار کرد . و یا در صورتی که علفهای هرز پائیز ، مثل یولاف وحشی مزاحمت ایجاد کرده باشند ؛می توان زمین را زیر کشت بهاره برد و علفهای هرز را در پائیز و زمستان مهار کرد . برای نجات مزرعه از علفهای هرز، زمین را یک یا چند دوره زراعی نکاشت( آیش )

میگذارند.

از تناوب زراعی نیز می توان برای دفع علفهای هرز استفاده کرد. بدین نحو که با کاشت گیاهان وجینی یا گیاهان پوششی با رشد رویشی زیاد و قدرت رقابت شدید با علفهای هرز ، می توان انها را مهار کرد.

وجود گیاهان نظیر چغندر وسیب زمینی ، سویا، پنبه و.... که به گیاهان وجینی یا تمیز کننده معروفند. به از بین بردن علفهای هرزکمک می کنند